De volgende ergonomische revolutie

De tandheelkunde veranderde decennia geleden.De voetzorg is nu aan de beurt.

De tandheelkunde ontwierp de behandelomgeving opnieuw, rond de behandelaar: de patiënt werd in een betere werkpositie gebracht in plaats van dat de tandarts zijn eigen lichaam bleef aanpassen.

Een tandarts uit het midden van de twintigste eeuw staat voorovergebogen boven een patiënt die achterover ligt in een tandartsstoel, en past zijn eigen lichaam aan om bij de mond van de patiënt te komen. Een tandheelkundig behandelaar zit rechtop op een kruk naast een moderne tandartsstoel, met de patiënt achterover en omhoog op haar werkhoogte. Een voetzorgspecialist zit rechtop op een kruk met de knieën onder de verhoogde voetplaat van een Orthostand en onderzoekt de belaste voet van een cliënt die op de lift staat en de handreling vasthoudt.

Vóór 1958: de tandarts staat, voorovergebogen over de patiënt.

De tandheelkunde nu: de tandarts zit, met de benen onder de patiënt.

De cliënt staat op de lift. Jij zit, met je benen onder het werk.

De tandheelkunde bracht de patiënt in beweging.
In de voetzorg beweegt nog steeds de behandelaar.

Hoe de tandheelkunde veranderde

Benen onder de patiënt. Dat veranderde de tandheelkunde.

In 1958 kreeg een tandartsstoel een vorm waarbij de benen van de zittende tandarts onder de patiënt passen. Binnen een generatie ging het hele vak zitten. De Orthostand is op precies hetzelfde idee gebouwd.

  1. Een tandarts uit het midden van de twintigste eeuw staat voorovergebogen over zijn patiënt.
    Vóór 1958

    De staande tandarts

    De stoel laat geen ruimte voor de benen van een zittende tandarts. Dus staat de tandarts de hele dag naast de stoel, voorovergebogen en opzij gedraaid, boven een patiënt die niet kan worden verplaatst.

  2. 1958
    Het keerpunt

    De benen gaan onder de patiënt

    In Iowa begint uitvinder John Naughton met de verkoop van een contourstoel met een knik in de rugleuning. De patiënt ligt achterover en de mond komt boven de schoot van de tandarts te liggen. De tandarts zit op een kruk en schuift de benen onder de patiënt. Eind jaren zeventig is dit wereldwijd de standaard.

  3. Een specialist zit voorovergebogen op een kruk en reikt naar de voet van een cliënt die op de vloer staat.
    Voetzorg tot nu toe

    De halve oplossing

    Behandelstoelen tillen de voet op, maar alleen onbelast, met de cliënt zittend of liggend. Om de belaste voet te meten of te behandelen staat de cliënt op de vloer. Jij knielt op één of beide knieën, voorovergebogen, of bedenkt je eigen vloeracrobatiek. De helft van de behandeling vindt nog steeds op vloerniveau plaats.

  4. Een cliënt staat op de verhoogde Orthostand-lift terwijl de specialist rechtop zit met de knieën onder de voetplaat.
    Vandaag

    De cliënt staat, jij zit

    De Orthostand is ontwikkeld volgens het principe van de tandarts. De gemotoriseerde lift tilt de staande cliënt veilig en rustig omhoog. Jij blijft op je kruk zitten met je benen helemaal onder het werk, net als achter een bureau. En als de cliënt moet zitten, gebeurt dat op dezelfde lift.

Waarom benen onder het werk alles verandert

  • OnderrugJe zit dicht bij het werk zonder voorover te leunen. Het bekken blijft neutraal, de onderrug behoudt zijn natuurlijke S-vorm en de druk op de tussenwervelschijven daalt.
  • NekDe voet komt in je natuurlijke zichtlijn. De nek hoeft minder ver te buigen, zodat hoofd- en schouderspieren kunnen ontspannen.
  • KnieënJe benen rusten onder de voetplaat in een ontspannen hoek. Geen verdraaide, asymmetrische kniehoudingen meer en niet meer knielen voor de cliënt.

Bronnen: Pacific Dental Museum, DrBicuspid, UAB School of Dentistry.

Voordat we naar de wetenschap gaan

Herkent u dit?

U strekt uw rug tussen twee cliënten door, zonder erbij na te denken. U knielt zonder te besluiten om te knielen, want zo komt u nu eenmaal bij de voet. En ergens onderweg hebt u uzelf voorgehouden dat het bij het vak hoort.

Bijna elke specialist herkent dit. Bijna niemand van hen noemt het een probleem.

De ergonomische omslag

Het is niet het werk. Het is je werkstation.

In de voetzorg breng je een groot deel van elke dag voorovergebogen en stil door, laag bij de grond. De inspanning is niet het probleem, het stilstaan wel. Dit is wat het aanricht, en waarom het de moeite waard is om het te veranderen.

Links: een specialist voorovergebogen en knielend om bij de voeten van een staande cliënt te komen, de rug gekromd onder de belasting. Rechts: dezelfde specialist volledig rechtop terwijl de cliënt op de Orthostand omhoog staat.
De fysieke tol

Waar statische belasting zich opstapelt.

  • Een specialist die geknield en voorovergebogen over de voet van een staande cliënt werkt, met de nek gemarkeerd als belastingspunt
  • Een specialist die geknield en voorovergebogen over de voet van een staande cliënt werkt, met de schouder gemarkeerd als belastingspunt
  • Een specialist die geknield en voorovergebogen over de voet van een staande cliënt werkt, met de onderrug gemarkeerd als belastingspunt
  • Een specialist die geknield en voorovergebogen over de voet van een staande cliënt werkt, met de achterste knie gemarkeerd als belastingspunt

    04 Knieën Knielen geeft directe druk terwijl het lichaam blijft leunen en rond het gewricht doorwerkt.

    De achterste knie, in detail

    Als je werkt met één knie op de grond en het andere been naar voren, draagt de achterste knie bijna de dubbele belasting:

    1. Gewicht. Je lichaamsgewicht gaat recht naar beneden via het dijbeen het kniegewricht in, wat één knie zwaar belast.
    2. Drukkracht. De knieschijf, slijmbeurs en weke delen van de achterste knie worden geplet tussen bot en harde vloer, daarom komt knielslijmbeursontsteking zo veel voor in de voetzorg.
    3. Schuifkracht. Het vooroverleunen boven de voet van de patiënt maakt van de knie een scharnierpunt dat het gewricht van binnen duwt en trekt. Kraakbeen en meniscus vangen dit dag na dag op en slijten sneller.

    Door de jaren heen beschadigt deze opgetelde belasting kraakbeen, menisci en slijmbeurs, met artrose, slijmbeursontsteking en chronische knieklachten tot gevolg.

    Zijaanzicht van een knielend been met de botten ingetekend, met drie pijlen bij de achterste knie: het lichaamsgewicht dat via het dijbeen naar beneden drukt, de compressiekracht die het gewricht tegen de vloer duwt, en de schuifkracht die het gewricht zijwaarts trekt.
Statische belasting

De inspanning is niet het probleem.Het stilstaan wel.

Steeds dezelfde werkhouding aanhouden houdt dezelfde spieren langdurig actief, met minder gelegenheid om te ontspannen en te herstellen.

45%

van de gemelde klachten ontstond binnen de eerste vijf jaar van de praktijk.

Williams e.a., Journal of Foot and Ankle Research, 2017.

Het alternatief

Verplaats het werk.Niet je lichaam.

In de traditionele voet- en beenzorg beweegt de behandelaar omlaag naar het werk. Maar die verhouding kan ook worden omgedraaid.

De oplossing

Eén werkstation.Geen vloeracrobatiek meer.

De Orthostand M30 brengt de cliënt, zittend of staand, op de hoogte waarop jij het beste werkt.

Het in hoogte verstelbare werkstation Orthostand M30, van voren gezien met de zitting boven het houten platform
Ergonomische database Ontdek het onderzoek achter het probleem. Ontdekken