De volgende ergonomische revolutie

De tandheelkunde veranderde decennia geleden.De voetzorg is nu aan de beurt.

De tandheelkunde ontwierp de behandelomgeving opnieuw, rond de behandelaar: de patiënt werd in een betere werkpositie gebracht in plaats van dat de tandarts zijn eigen lichaam bleef aanpassen.

Een tandarts uit het midden van de twintigste eeuw staat voorovergebogen boven een patiënt die achterover ligt in een tandartsstoel, en past zijn eigen lichaam aan om bij de mond van de patiënt te komen.

Een tandheelkundig behandelaar zit rechtop op een kruk naast een moderne tandartsstoel, met de patiënt achterover en omhoog op haar werkhoogte.

De tandheelkunde bracht de patiënt in beweging.
In de voetzorg beweegt nog steeds de behandelaar.

Voordat we naar de wetenschap gaan

Herkent u dit?

U strekt uw rug tussen twee cliënten door, zonder erbij na te denken. U knielt zonder te besluiten om te knielen, want zo komt u nu eenmaal bij de voet. En ergens onderweg hebt u uzelf voorgehouden dat het bij het vak hoort.

Bijna elke specialist herkent dit. Bijna niemand van hen noemt het een probleem.

De ergonomische omslag

Het is niet het werk. Het is je houding.

In de voetzorg breng je een groot deel van elke dag voorovergebogen en stil door, laag bij de grond. De inspanning is niet het probleem, het stilstaan wel. Dit is wat het aanricht, en waarom het de moeite waard is om het te veranderen.

Links: een specialist voorovergebogen en knielend om bij de voeten van een staande cliënt te komen, de rug gekromd onder de belasting. Rechts: dezelfde specialist volledig rechtop terwijl de cliënt op de Orthostand omhoog staat.

De fysieke tol

Waar statische belasting zich opstapelt.

04 Knieën Knielen geeft directe druk terwijl het lichaam blijft leunen en rond het gewricht doorwerkt.

De achterste knie, in detail

Als je werkt met één knie op de grond en het andere been naar voren, draagt de achterste knie bijna de dubbele belasting:
1. Gewicht. Je lichaamsgewicht gaat recht naar beneden via het dijbeen het kniegewricht in, wat één knie zwaar belast.
2. Drukkracht. De knieschijf, slijmbeurs en weke delen van de achterste knie worden geplet tussen bot en harde vloer, daarom komt knielslijmbeursontsteking zo veel voor in de voetzorg.
3. Schuifkracht. Het vooroverleunen boven de voet van de patiënt maakt van de knie een scharnierpunt dat het gewricht van binnen duwt en trekt. Kraakbeen en meniscus vangen dit dag na dag op en slijten sneller.
Door de jaren heen beschadigt deze opgetelde belasting kraakbeen, menisci en slijmbeurs, met artrose, slijmbeursontsteking en chronische knieklachten tot gevolg.