W pielęgnacji stóp znaczną część każdego dnia spędza się w pochyleniu i bezruchu, nisko przy podłodze. Problemem nie jest wysiłek, lecz bezruch. Oto, jakie są jego skutki i dlaczego warto to zmienić.
Prostujesz plecy między pacjentami, nawet o tym nie myśląc. Klękasz, nie podejmując decyzji o klęknięciu, bo po prostu tak sięgasz do stopy. A gdzieś po drodze powiedziałeś sobie, że to część tego zawodu.
Prawie każdy specjalista to rozpoznaje. Prawie nikt nie nazywa tego problemem.
Zabieg trwa piętnaście, dwadzieścia minut. Pomnóż to przez pełny dzień pacjentów, tydzień pracy, całą karierę, a większość życia zawodowego spędzasz w jednej pozycji, nisko przy ziemi.
Twoim mięśniom nie przeszkadza ciężka praca. Przeszkadza im bezruch. Mięsień, który na przemian kurczy się i rozluźnia, sam utrzymuje przepływ krwi. Mięsień, który trzyma jedną pozycję, już nie.
Jednostki ruchowe zmieniają się
Te same włókna pracują bez przerwy
Krew płynie w rytmie ruchu
Utrzymywane napięcie uciska naczynia
Tętno rośnie wraz z wysiłkiem
Tętno pozostaje niskie
Tlen nadąża za zapotrzebowaniem
Dostawa pozostaje ograniczona
Produkty przemiany materii są usuwane między skurczami
Produkty przemiany materii gromadzą się i zostają
Skutkiem są mikrouszkodzenia tkanki mięśniowej, które nigdy w pełni się nie regenerują. To punkt wyjścia każdej dolegliwości mięśniowo-szkieletowej w tym zawodzie.
Zwróć uwagę także na głowę: aby utrzymać pole pracy w zasięgu wzroku, kark jest wypychany daleko do przodu i w dół, w nienaturalne położenie względem pacjenta, utrzymywane bez ruchu przez cały czas zabiegu.
Duńskie badanie objęło 944 pracowników przez cztery lata, mierząc ich postawę akcelerometrami, a absencję chorobową w rejestrze krajowym. Każde dodatkowe pięć minut dziennie w pochyleniu powyżej 30 stopni wiązało się z 4% wyższym ryzykiem długotrwałej absencji chorobowej. Powyżej 60 stopni, 8%.
Ci pracownicy spędzali w pochyleniu średnio 40 minut dziennie. Podologia nie jest przeciętnym zawodem.
Gupta N et al. Does occupational forward bending of the back increase long-term sickness absence risk? Scandinavian Journal of Work, Environment & Health, 2023.
„Obciążenie statyczne to cichy zabójca. Uszkodzenia narastają powoli i niezauważenie.", Hanneke Knibbe, IZZ / ZZP Magazine De Zorg
Największe badanie tego rodzaju objęło 948 podologów w Australii, Nowej Zelandii i Wielkiej Brytanii. Jego wyniki trudno odczytać inaczej niż jako ostrzeżenie.
Druga liczba jest tą, która znaczy najwięcej. Prawie połowa urazów pojawia się w pierwszych pięciu latach, a nie pod koniec długiej kariery. Trzy czwarte osób dotkniętych zmieniło z tego powodu sposób pracy, ale tylko 58% powiedziało o tym przełożonemu lub koledze. Reszta dostosowała się po cichu i pracowała dalej.
Williams CM, Penkala S, Smith P, Haines T, Bowles KA. Exploring musculoskeletal injuries in the podiatry profession: an international cross-sectional study. Journal of Foot and Ankle Research, 2017.
Wykwalifikowanego personelu brakuje, a to właśnie osoby, które szkolisz, są najbardziej zagrożone w pierwszych pięciu latach. Gabinety, które poważnie traktują ergonomię, zgłaszają wyższe zadowolenie personelu i łatwiej przyciągają nowych ludzi na rynku, na którym o wykwalifikowany personel trudno.
Przeczytaj opinie specjalistówProblemem jest postawa. Zmień więc postawę, a nie człowieka.
Wszystko na tej stronie wynika z jednej rzeczy: praca znajduje się na poziomie podłogi, a Ty schodzisz do niej. Odwróć to, a mechanizm nie ma już na co działać. Żadnego długotrwałego pochylania się do przodu. Żadnego klęczenia. Żadnego bezruchu na granicy zasięgu.
Niemieckie badanie zmierzyło postawy dwunastu pielęgniarek podczas standardowych czynności opiekuńczych. Pracując na stojąco nad niskim łóżkiem, spędzały 87% czasu pochylone do przodu. Podniesienie pracy do wysokości bioder i praca w pozycji siedzącej znacząco wydłużyły czas spędzany w pozycji wyprostowanej, a im więcej czasu spędzały wyprostowane, tym mniej obciążającą oceniały pracę.
Wniosek badaczy: regulowane wysokości pracy i możliwość siedzenia pozwalają personelowi opiekuńczemu spędzać znacznie więcej czasu w ergonomicznej postawie.
Freitag S, Ellegast R, Dulon M, Nienhaus A. The Effect of Working Position on Trunk Posture and Exertion for Routine Nursing Tasks. Annals of Work Exposures and Health, 2014.
Bez żadnych zobowiązań, to jedynie otwarte zaproszenie do rozważenia lepszego sposobu pracy.
Poproś o informacje
