ในงานดูแลเท้า เวลาส่วนใหญ่ของแต่ละวันหมดไปกับการก้มตัวนิ่งค้างในระดับใกล้พื้น ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ความหนักของงาน, แต่อยู่ที่การอยู่นิ่ง นี่คือผลกระทบที่เกิดขึ้น และเหตุผลว่าทำไมจึงคุ้มค่าที่จะเปลี่ยน

คุณยืดหลังระหว่างเปลี่ยนผู้รับบริการโดยไม่ทันได้คิด คุณคุกเข่าโดยไม่ได้ตั้งใจจะคุกเข่า เพราะมันเป็นเพียงวิธีที่คุณเอื้อมถึงเท้า และในบางช่วงคุณก็บอกตัวเองว่านี่คือสิ่งที่มาพร้อมกับอาชีพนี้
ผู้เชี่ยวชาญแทบทุกคนคุ้นเคยกับเรื่องนี้ แต่แทบไม่มีใครเรียกมันว่าปัญหา
การรักษาหนึ่งครั้งใช้เวลาสิบห้าถึงยี่สิบนาที คูณด้วยจำนวนลูกค้าทั้งวัน หนึ่งสัปดาห์ทำงาน และตลอดอาชีพ แล้วคุณจะพบว่าชีวิตการทำงานส่วนใหญ่หมดไปกับการค้างอยู่ในท่าเดียว ต่ำติดพื้น
กล้ามเนื้อของคุณไม่ได้กลัวงานหนัก แต่กลัวการอยู่นิ่ง กล้ามเนื้อที่สลับระหว่างหดตัวและคลายตัวจะรักษาการไหลเวียนเลือดของตัวเองไว้ได้ ส่วนกล้ามเนื้อที่ค้างอยู่ในท่าเดียวทำไม่ได้
หน่วยประสาทสั่งการผลัดกันทำงาน
เส้นใยชุดเดิมทำงานต่อเนื่องไม่หยุด
เลือดไหลเวียนไปตามจังหวะ
แรงตึงที่ค้างไว้กดทับหลอดเลือด
อัตราการเต้นของหัวใจสูงขึ้นตามแรงที่ใช้
อัตราการเต้นของหัวใจยังคงต่ำ
ออกซิเจนไปทันกับความต้องการ
การลำเลียงยังคงจำกัด
ของเสียถูกขับออกระหว่างการหดตัว
ของเสียสะสมและค้างอยู่
ผลที่ได้คือความเสียหายระดับจุลภาคในเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อที่ไม่เคยฟื้นตัวได้เต็มที่ นั่นคือจุดเริ่มต้นของโรคระบบกระดูกและกล้ามเนื้อทุกโรคในอาชีพนี้
สังเกตศีรษะด้วยเช่นกัน เพื่อให้มองเห็นบริเวณที่ทำงาน คอจะถูกดันไปข้างหน้าและก้มลงมาก ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ไม่เป็นธรรมชาติเมื่อเทียบกับผู้รับบริการ และถูกค้างไว้ตลอดการรักษาแต่ละครั้ง
งานวิจัยในเดนมาร์กติดตามคนทำงาน 944 คนเป็นเวลาสี่ปี โดยวัดท่าทางด้วยเครื่องวัดความเร่งและวัดการลาป่วยจากทะเบียนแห่งชาติ ทุกห้านาทีต่อวันที่เพิ่มขึ้นในท่าก้มไปข้างหน้าเกิน 30 องศา สัมพันธ์กับความเสี่ยงลาป่วยระยะยาวสูงขึ้น 4% หากเกิน 60 องศา คือ 8%
คนทำงานกลุ่มนั้นก้มตัวไปข้างหน้าเฉลี่ยวันละ 40 นาที งานดูแลเท้าไม่ใช่งานทั่วไป
Gupta N et al. Does occupational forward bending of the back increase long-term sickness absence risk? Scandinavian Journal of Work, Environment & Health, 2023.
"ความเครียดจากท่านิ่งค้างคือฆาตกรเงียบ ความเสียหายก่อตัวขึ้นอย่างช้า ๆ โดยไม่มีใครสังเกต", Hanneke Knibbe, IZZ / ZZP Magazine De Zorg
งานวิจัยที่ใหญ่ที่สุดในประเภทเดียวกันได้สำรวจนักกายภาพเท้า 948 คนในออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และสหราชอาณาจักร ผลที่ได้ยากจะตีความเป็นอย่างอื่นนอกจากคำเตือน
ตัวเลขที่สองคือตัวเลขที่สำคัญที่สุด เกือบครึ่งหนึ่งของการบาดเจ็บทั้งหมดเกิดขึ้นในห้าปีแรก ไม่ใช่ตอนปลายของอาชีพที่ยาวนาน สามในสี่ของผู้ที่ได้รับผลกระทบเปลี่ยนวิธีทำงานเพราะเหตุนี้ ขณะที่มีเพียง 58% ที่บอกหัวหน้าหรือเพื่อนร่วมงาน ส่วนที่เหลือปรับตัวอย่างเงียบ ๆ และทำงานต่อไป
Williams CM, Penkala S, Smith P, Haines T, Bowles KA. Exploring musculoskeletal injuries in the podiatry profession: an international cross-sectional study. Journal of Foot and Ankle Research, 2017.
บุคลากรที่มีคุณสมบัติเหมาะสมนั้นหายาก และคนที่คุณฝึกฝนนี่เองที่เสี่ยงที่สุดในห้าปีแรกของพวกเขา คลินิกที่ให้ความสำคัญกับการยศาสตร์อย่างจริงจังรายงานว่าพนักงานพึงพอใจมากขึ้นและหาคนใหม่ได้ง่ายขึ้นในตลาดที่บุคลากรมีคุณสมบัติหายาก
อ่านความเห็นจากผู้ใช้งานจริงท่าทางคือปัญหา ดังนั้นจงเปลี่ยนท่าทาง ไม่ใช่เปลี่ยนคน
ทุกอย่างในหน้านี้เกิดจากสิ่งเดียว นั่นคืองานอยู่ที่ระดับพื้นและคุณต้องลงไปหามัน กลับด้านเสีย แล้วกลไกนี้ก็ไม่มีอะไรให้ทำงานด้วยอีกต่อไป ไม่มีการก้มไปข้างหน้าค้างไว้ ไม่มีการคุกเข่า ไม่มีการค้างท่านิ่งที่ปลายระยะเอื้อม
งานวิจัยของเยอรมนีวัดท่าทางของพยาบาลสิบสองคนระหว่างการดูแลผู้ป่วยตามปกติ เมื่อทำงานยืนอยู่เหนือเตียงต่ำ พวกเธออยู่ในท่าก้มไปข้างหน้าถึง 87% ของเวลาทั้งหมด การยกงานขึ้นมาที่ระดับสะโพกและทำงานในท่านั่งช่วยเพิ่มเวลาที่อยู่ในท่าตัวตรงอย่างมีนัยสำคัญ และยิ่งอยู่ในท่าตัวตรงนานเท่าใด พวกเธอก็ยิ่งประเมินว่างานหนักน้อยลงเท่านั้น
ข้อสรุปของคณะผู้วิจัยคือ ความสูงในการทำงานที่ปรับได้และที่นั่งช่วยให้บุคลากรผู้ดูแลใช้เวลาทำงานในท่าที่ถูกหลักการยศาสตร์ได้มากขึ้นอย่างชัดเจน
Freitag S, Ellegast R, Dulon M, Nienhaus A. The Effect of Working Position on Trunk Posture and Exertion for Routine Nursing Tasks. Annals of Work Exposures and Health, 2014.
ไม่มีข้อผูกมัดใด ๆ, มีเพียงคำเชิญอย่างเปิดกว้างให้ลองพิจารณาวิธีการทำงานที่ดีกว่า
ขอข้อมูล